อำเภอพิปูน

“พิปูน” มีผู้รู้สันนิษฐานกันหลายประการ เท่าที่รวบรวมได้มีข้อสันนิษฐาน ดังนี้
1. สันนิษฐานว่ามาจากคำ “ทุ่งปูน” สถานที่นี้เป็นทุ่งนาข้าวตั้งอยู่ระหว่างที่ตั้งอำเภอพิปูนกับตำบลยาง ค้อม มีชาวบ้านนำหินปูนจากภูเขามาเผาไฟจนสุกเมื่อเย็นลงก็ได้ปูนขาวไปใช้ในงานก่อสร้างนานปีเข้าก็กลายเป็น“พิปูน"
2. สันนิษฐานว่ามาจากคำ “ที่ปูน” ซึ่งหมายถึงการปูนบำเหน็จแก่แม่ทัพนายกองที่รบชนะศึกพม่าในสมัย กรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น นานปีเข้าก็เพี้ยนเป็น “พิปูน” แต่ปรากฏในประชุมพงศาวดารภาคที่ 53 เมือง นครศรีธรรมราช ว่าสมัยรัชกาลที่ 1 เกิดศึกเก้าทัพเมื่อ พ.ศ.2328 เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (พัฒน์) อพยพ ประชาชนพร้อมทหารและสมบัติมาหลบภัยพม่าอยู่บริเวณ “นอกเขา” ที่ “ทับเจ้าพระยา” ปัจจุบันอยู่ที่ตำบล สวนขัน อำเภอช้างกลาง และที่ “เขาขุนทอง” บ้านหูนบ หมู่ที่ 4 ตำบลพิปูน
3. สันนิษฐานว่ามาจากคำ “พิบูล” แปลว่า กว้างขวางมาก หมายถึงความอุดมสมบูรณ์แต่ต่อมามีการ ใช้อักขรวิธีตลาดเคลื่อนจึงเป็น“พิปูน”